Tatry Wysokie są esencją alpejskich widoków i przyrody. Aż 25 tatrzańskich szczytów przekracza 2500 m n.p.m. Najwyższe szczyty to: Gerlach (2655 m n.p.m.), Pośredni Gerlach (2642 m n.p.m.), Łomnica (2632 m n.p.m.), Lodowy Szczyt (2611 m n.p.m.). Ważnym elementem tatrzańskiego krajobrazu są jeziora polodowcowe. Najbardziej znane to Jezioro Szczyrbskie. Tatry są symbolem wolności, życia w symbiozie z naturą. W górach wszystko inne jest ważniejsze niż bicie rekordów. To „inne” można zamknąć w wielu słowach: zapachy natury, różnorodność krajobrazów, smakowanie ciszy, delektowanie się zapachami, oczyszczenie głowy z nadmiaru myśli i napełnianie się czystą energią.
„Nigdy nie jesteś pogromcą góry. Góry nie mogą być pokonane – pokonujesz twoje własne nadzieje, obawy, słabości” – Jim Whittaker.
Dolina Mięguszowiecka jest to piękna krajobrazowo dolina o długości 8 km. Rzeka Poprad bierze początek z płynących nią wód.
„Góry są przede wszystkim miejscem szczególnym, gdyż jako środowisko stanowią zagęszczenie wszelkich przyrodniczych zjawisk i form. Są niejako koncentracją prawdy o przyrodzie, albo wręcz jej kwintesencją.[…] Góry są zatem miejscem, gdzie przyrodę tej planety doświadczamy najzupełniej. Dlatego sam pobyt w górach może stać się wielkim odkryciem” – Wojciech Kurtyka.
Chodzenie po górach sprzyja wyciszeniu własnego wnętrza. Relax and feel peaceful. 
„W górach niknie bezładny zgiełk miasta, panuje cisza bezimiennych przestrzeni, która pozwala człowiekowi wyraźnie usłyszeć wewnętrzne echo głosu Boga” – Jan Paweł II.
Boga, który porusza góry, bo u Niego wszystko jest możliwe. 
„Góry od zawsze fascynują ludzkiego ducha, tak dalece, że Biblia uważa je za uprzywilejowane miejsce spotkania z Bogiem” – Jan Paweł II.
„W górach znajdujemy nie tylko wspaniałe widoki, które można podziwiać, ale niejako szkołę życia. Uczymy się tutaj znosić trudy w dążeniu do celu, pomagać sobie wzajemnie w trudnych chwilach, razem cieszyć się ciszą, uznawać własną małość w obliczu majestatu i dostojeństwa gór”- Jan Paweł II.
„Gdyby najkrócej określić to, co właściwie wciąż ciągnie mnie w góry, to jest to – przyjemność. Przyjemność pojawia się wtedy, gdy nie myśli się jedynie o wejściu na wierzchołek, ale gdy np. idąc po lodowcu, człowiek zaśpiewa, zaśmieje się, czy zrobi komuś jakiś kawał. Jest też w górach tyle piękna i w tylu postaciach, że trudno to wyrazić. Jest to urlop od spraw codziennych i oddalenie się od nich, choć nie oznacza to ucieczki, a tylko potrzebny względem nich dystans” – Wanda Rutkiewicz.
Schronisko pod Rysami, nazywane także Schroniskiem pod Wagą lub Chatą pod Rysami, leży na wysokości 2250 m n.p.m. Chata pod Rysami była wielokrotnie niszczona przez lawiny, gdyż została zbudowana w miejscu o dużym zagrożeniu lawinowym. Czynna jest tylko w sezonie letnim. Do schroniska nie prowadzi żadna droga, stąd jest ono zaopatrywane wyłącznie przez tragarzy. Szczególną atrakcją tego miejsca jest zawieszona nad przepaścią kabina toaletowa.
„Kiedy na początku wspinaczki człowiek stoi przed szczytem i patrzy na potężną górę, czuje się przytłoczony. Kiedy patrzy na tą samą górę już po zejściu – jest dumny i ma wrażenie, że może osiągnąć wszystko” – Martyna Wojciechowska
Dolina Zimnej Wody prowadząca do Wodospadów Zimnej Wody. Przez Dolinę Zimnej Wody przepływa potok Zimna Woda (Studený potok).
Do Schroniska Zamkowskiego nie ma dojazdu, stąd tragarze lub turyści wnoszą na plecach zaopatrzenie. Po drodze do schroniska można obejrzeć spektakularny Olbrzymi Wodospad, który spada w prawie pionowej, 20-metrowej szczelinie. Jest to przepiękna trasa prowadząca przez długie zakosy wśród głazów porośniętych jarzębiną, kosodrzewiną i innymi drzewami.
Schronisko Zamkowskiego znajduje się na polanie zwanej Małym Łomnickim Ogrodem (1475 m n.p.m.). Zostało wybudowane w stylu tyrolskiego pensjonatu przez Stefana Zamkowskiego (Štefan Zamkovský).
Z przystanku w Białej Wodzie usytuowanego przy tak zwanej „Drodze Wolności” idziemy wzdłuż Białej Wody Kieżmarskiej do Rzeżuchowej Polany, aż do rozwidlenia szlaków przy źródełku zwanym Zimną Studnią (1200 m n.p.m.). Później następuje podejście zboczami leśnymi, które opadają ze szczytu leżącej po lewej stronie Doliny Małej Rakuskiej Czuby. Następnie szlak podąża wśród gęstego lasu powyżej płynącego w dole potoku. Las coraz bardziej rzednie, aby przejść w gęste zarośla kosodrzewiny.
Z osady Tatrzańska Polanka dochodzimy do lasu, a następnie za Wielickim Mostem idziemy wzdłuż potoku wśród przepięknego gęstego lasu wśród kosówek w kierunku Hotelu górskiego „Śląski Dom” (Schronisko Wielickie) leżącego nad Wielickim Stawem (jeziorem polodowcowym). Wielicka Polana znajduje się na wysokości 1562 m n.p.m.
